Vertaal deze pagina

'Hier zijn we veilig'

Mahmoud (32) en Rasha Dabaja (28) wonen sinds februari 2017 in Zwartemeer met hun dochters Nur, Malak, Eman en zoon Mohammed. Na een hele onrustige periode hebben ze nu eindelijk een plek waar ze kunnen blijven om hun leven weer op te bouwen.

Mahmoud werkte als ijsmaker en koekjesbakker in de horeca in Damascus, Rasha zorgde thuis voor de kinderen. Toen de oorlog uitbrak had Mahmoud niet veel keus. ‘Als ik was gebleven, had ik moeten vechten.’ Mahmoud besloot naar Nederland te gaan. ‘Als ik in Nederland een verblijfsvergunning kreeg, kon ik mijn gezin over laten komen, dat wist ik. Vandaar de keuze voor Nederland.’

Status

Met de trein, de boot – ‘meer dan 55 mensen op een boot van 7 meter’ – , te voet en per auto kwam hij uiteindelijk in Ter Apel aan. Van daar ging het naar Dronten, Doetinchem en Valkenswaard. Vorig najaar kreeg hij een verblijfsstatus en kon hij een aanvraag indienen om zijn vrouw en kinderen over te laten komen. In januari was het zover. Geld voor de vliegtickets leende Mahmoud bij vrienden en familie. Nu is het gezin Dabaja weer herenigd.

Kennismaken

Vanaf het moment dat ze een woning toegewezen kregen, moesten er dingen geregeld worden. Huisarts, verzekeringen, school, om maar wat te noemen. Ook moest het huis nog worden ingericht. Vrijwilliger Michel van Vluchtelingenwerk hielp het gezin op weg. Toen het stof wat was neergedaald, ging Mahmoud samen met Michel bij alle buren langs om hen uit te nodigen voor een ‘kennismakingsfeestje’. ‘Dat was heel gezellig. Bijna iedereen was er. We hadden lekkere hapjes gemaakt en ook de kinderen wisten elkaar al snel te vinden.’

Grote steun

De buren zijn een grote steun voor Mahmoud en Rasha. ‘Ze boden direct hun hulp aan en ze brachten kleren voor de kinderen en andere dingen die we goed konden gebruiken. Als er iets is, kunnen we altijd bij hen terecht’, zegt Rasha. ‘En Mahmoud heeft samen met een buurman de kippenren in de tuin gemaakt.’ Dorpsgenoot Danny kwam zo’n 20 jaar geleden vanuit Palestina naar Drenthe, vertelt Mahmoud. ‘Hij spreekt Arabisch en Nederlands. Hij helpt me als ik er niet uit kom met de post.’

School

Mahmoud en Rasha staan op de wachtlijst voor de inburgeringscursus. Ondertussen krijgen ze alvast Nederlandse les van een gepensioneerd lerarenechtpaar uit Zwartemeer. De kinderen gaan vanaf het begin dat ze in Zwartemeer wonen naar de basisschool. ‘Ze vinden het fantastisch. Als ze wakker worden, willen ze er zo snel mogelijk naar toe. Vakantie? Dat is vooral heel jammer!’

Veilig

‘We hebben het echt heel goed hier’, zegt Mahmoud aan het eind van het gesprek. Heel langzaam komt er weer wat ruimte en rust in zijn hoofd. Hij is blij dat hij samen met vrouw en kinderen nu weer kan denken aan het opbouwen van een nieuw leven hier. ‘Hier zijn we veilig. Dat is het allerbelangrijkste.’