Vertaal deze pagina

'Mensen in nood moet je helpen, simpel zat'

Yodit vluchtte in de zomer van 2015 met haar zoons Adonnay (8) en Amelon (6) vanuit Eritrea naar Nederland. Na een verblijf in asielzoekerscentra in Ter Apel en Delfzijl kregen ze november vorig jaar een huurwoning toegewezen in Valthermond. Onlangs werd het gezin daar herenigd, toen man Solomon toestemming kreeg om zijn gezin te volgen naar Nederland.

“Drie keer per week naar school”

Met hulp van vrijwilliger Maarten en buren Henk en Ria doet het gezin haar best om haar draai te vinden. De Nederlandse taal is lastig, maar Yodit is optimistisch. “Ik ga drie keer per week naar school in Emmen”. Daar krijgt ze niet alleen les in de Nederlandse taal, maar ook over onze cultuur en gewoonten. Yodit is erg gemotiveerd en pakt het Nederlands snel op.

“We hebben er goede buren aan”

Buurman Henk trof Yodit en de kinderen voor het eerst toen die de huurwoning kwamen bekijken. “We hebben ze direct geholpen met de inrichting”, zegt Henk. “Mensen in nood moet je helpen, simpel zat. Ze hadden helemaal niks. Een andere buurvrouw regelde al snel een voedselpakket en organiseerde iemand die Yodit hielp met de taal.”. Het duurde niet lang voordat er een band ontstond. “Yodit nodigde ons al snel uit om te komen eten, ze had uitgebreid gekookt. En de kinderen zijn van de leeftijd van onze kleinkinderen. Als die hier zijn dan spelen ze regelmatig samen. Binnenkort zijn we 45 jaar getrouwd en dan nemen we ze mee uit eten. We hebben er goede buren aan.”

Vijf jaar niet gezien

Maarten van Vluchtelingenwerk begeleidt het gezin vanaf het moment dat ze hun intrek namen in de woning. Hij vond de hereniging met man en vader Solomon kortgeleden erg bijzonder. “Het was een regenachtige zaterdag, maar het gezin en de buren hadden de woning prachtig versierd voor Solomon. Het was een warm maar ook emotioneel welkom. Hij was vanuit Eritrea naar Sudan gevlucht, in afwachting van toestemming om zich bij zijn gezin aan te sluiten in Nederland. Ze hadden elkaar vijf jaar niet in levenden lijve gezien.” Yodit is blij met alle hulp. De buren passen regelmatig op de kinderen, en gaan ook mee om met de auto boodschappen te kunnen doen. Adonnay en Amelon gaan naar school aan de overkant van de straat, en zitten inmiddels ook op voetbal. Solomon spreekt nog geen woord Nederlands, maar start binnenkort met de inburgeringscursus. Zo probeert het gezin zich stapje voor stapje te settelen in een nieuwe omgeving.